Het integratiebeleid is mislukt. Dat moeten we althans geloven. Ik woon meer dan 20 jaar in Amsterdam Oost en van enorme etnische spanningen heb ik nooit veel gemerkt. Ik heb veel meer het idee dat de gewraakte integratie helemaal niet zo’n punt is. Misschien is niet iedereen volledig geassimileerd, maar is dat nu werkelijk een ramp? Is dat überhaupt wel wenselijk? Ik ben blij met Turkse slagers, Surinaamse hair-extensionisten, Indiase waarzeggers en Marokkaanse voetballers. Ik kan bij ze kopen wat ik lekker vind, zij kunnen duidelijk maken wat het kost, en net als homo’s, koorballen, boeren, politici, criminelen en ouden van dagen (ook niet allemaal even geïntegreerd…) behoren ze tot mijn vrienden- en kennissenkring.
Maar wie ben ik. Ik zal er wel te weinig van weten. Laat ik daarom de handschoen oppakken en proberen een steentje bij te dragen.
Ik ben echter geen sociaal werker maar een kunstenaar. Mijn aandacht gaat dan ook uit naar het culturele leven. Dit is tussen verschillende bevolkingsgroepen zeker nogal gescheiden. Ik wil daarom verschillende nationaliteiten kennis laten maken met elkaar en met kunst. Sterker nog, ik wil zorgen dat ze allemaal kunst in huis krijgen. En sociaal begaan kunstenaar als ik ben, gééf ik ze die kunst…

De winkel
De buurt is een verzameling van straten, gebouwen en mensen. De mensen die gezamenlijk de bevolking van de buurt vormen hebben allen een verleden. Ze zijn allemaal geboren en getogen, alleen is de vraag, waar is dat gebeurd?
Een grote sociale factor binnen de buurt zijn de winkels. De bevolking treft elkaar daar, de winkels worden gedreven door mensen uit verschillende landen, en zowel de koopwaar als de clientèle komen vaak voor een groot deel uit het land of regio van herkomst. Tegelijkertijd is een winkel een raam in een exotische wereld. Zowel voor de Nederlander die de winkel van een Ghanees binnen loopt, als voor de Ethiopiër die bijvoorbeeld de Blokker binnen stapt.

…IS A SHOP LOVER

12 winkels zijn benaderd om mee te werken aan het project. Van de interieurs van de winkels wordt een portret getekend.
Tekeningen over wat er speelt, hoe de winkels zijn ingericht. De tekeningen worden tentoongesteld in buurtgalerie Outline. Na de tentoonstelling krijgt iedere winkelier gratis de tekening van zijn winkel. De tegenprestatie is een schaal eten uit het land van herkomst tijdens de opening van de tentoonstelling, waar de winkelier met de familie wordt verwacht.
Zodoende ontstaat er een nieuwe kijk op soms vertrouwde winkelinterieurs. Normaal doen we onze boodschap, maar kijken we ook waar we zijn? De winkeliers decoreren hun winkel, de een meer dan de ander, vinden een interieur bij elkaar op straat of spenderen kapitalen aan verbouwingen om hun winkel tot hùn winkel en een beetje hùn thuis te maken. Een prachtig kijkje in de harten en landen van de uitbaters.
De titel refereert aan het gebrekkige engels dat sommige winkeliers spreken en aan de vreugde die winkelen kan bieden. Iedereen kan zijn of haar naam voor de titel zetten om de trots over de eigen winkel of een liefde voor winkelen aan te geven.